WeAreSailing

Font Size

Profile

Customize

Dagboeken

WeAreSailing - Item gefilterd op datum: juni 2016
maandag, 27 juni 2016 01:45

Trouble in Paradise

Neiafu, Vava’u archipel, Tonga

De Boatyard Vava’u bestaat pas een aantal maanden. We beschikken daarom niet over referenties. Wat we wel weten is dat de twee compagnons, die de werf beheren, ervaren en ambitieuze mannen zijn. Ook het kennismakingsgesprek is succesvol verlopen. Er is geen andere keuze en we nemen mede daarom ‘deze sprong op het droge’.

De werf ligt in een prachtige baai vlakbij een bijzondere brug; een cadeau van de Chinezen. Bij onze aankomst liggen de duikers al in het water, zij moeten de banden om de romp bevestigen, en bij de helling staat een tractor. Wat stiptheid betreft krijgen de mannen meteen al een 10. De kiel van Luna Azul zorgt voor problemen, ze worden zorgvuldig opgelost. Als ze uiteindelijk klaar is voor de hellingproef blijkt Luna Azul, met een gewicht van 17 ton, te zwaar voor één tractor. Met twee exemplaren lukt het! Even later wordt ze geparkeerd op de mooiste plek waar ze ooit heeft gestaan. Na een korte evaluatie, complimenteren we de mannen met hun werk.

Onderweg naar Australie_53 Onderweg naar Australie_55

De daarop volgende controle van alle doorlaten (en dat zijn er aardig wat) in de romp is onthutsend. De verbinding die de huidige lekkage veroorzaakt is poreus, een andere heeft een beginnend gat dat ieder moment kan doorbreken, en waarschijnlijk tot zo’n stortvloed aan water leidt dat pompen geen optie meer is. We zijn door het oog van de naald gekropen. De derde doorlaat, die naast de beschadigde twee zit, ziet er redelijk uit. Alle andere doorlaten doorstaan de keuring. De schade is ontstaan door een chemische werking in brons veroorzaakt door roest.

Onderweg naar Australie_57 Onderweg naar Australie_59

We laten drie uitlaten vervangen en nemen ons voor om in Australië de resterende exemplaren te vernieuwen. De nieuwe onderdelen worden besteld in Nieuw-Zeeland.

Leven op een geparkeerde boot is verre van leuk: geen wc, geen koelkast, gering waterverbruik en een hoge ladder die zorgt voor het contact met de grond. Voor hoge golven ben ik niet bang, maar door hoogtevrees wel voor die wiebelende ladder. Tot de onderdelen arriveren, verhuizen we naar een Bed & Breakfast in de stad, met uitzicht over de baai waar onze collega’s liggen. Zo ook de boot ‘Trouble in Paradise’ die we sinds ons vertrek uit Mexico regelmatig ontmoeten. We blijven ons verbazen over deze bootnaam die alleen bedacht kan zijn door Amerikanen zoals ook: ‘Wet Dreams’.

We wensen hen, met hopelijk een riante voorsprong in ons vaarwater, een behouden vaart!

Onderweg naar Australie_52 Onderweg naar Australie_54 Onderweg naar Australie_56

Onderweg naar Australie_51 Onderweg naar Australie_58

   

   

Gepubliceerd in Dagboeken
maandag, 20 juni 2016 09:15

Een dag niet geleefd

Neiafu, Vava’u archipel, Tonga

De lekkage blijft ons dwars zitten. Als het weer richting Tonga in ons voordeel is, vertrekken we dan ook meteen. We hijsen de zeilen. Het tempo zit er al snel goed in. Twee nachten en dan is de klus geklaard.

Het ritme aan boord is routine geworden. Na een paar uur zeg ik standaard: ‘Och, kon ik de golven maar stoppen.’ Waarop Bert steevast antwoordt met: ‘Dat zou een mooie titel zijn voor een boek.’ Daar denk ik dan heel kort over na om vervolgens weer te concluderen dat dit echt geen goed idee is.

Daar kom ik op terug als op de tweede dag, tijdens de bereiding van het avondeten, de kostbare en sappige tomaatjes uit Niue kapot slaan op de kombuisvloer. Met dank aan de golven. Ik vloek, huil en wring me vervolgens in allerlei bochten om de zooi op te ruimen. Voor Bert verwarm ik de inhoud van een blik met Ierse stoofschotel. Na het eten daarvan gaat hij spontaan over zijn nek. Al bij al een dag die je graag zou willen vergeten.

Als ik een paar uur later het logboek invul blijkt dat dit echt kan. Vandaag hebben we niet geleefd. Deze dag bestaat niet. We hebben de datumgrens overschreden en een dag overgeslagen.

De stemming is opperbest als we aankomen in Tonga.   

Gepubliceerd in Dagboeken
maandag, 13 juni 2016 05:24

Een ruig Niue

Alofi, Niue

Een nieuw waterlock voor de motor wordt binnen een kleine week overgevlogen vanuit Nieuw-Zeeland. We boffen met de twee vluchten per week die hier aankomen. Natuurlijk is de motor meteen weer operationeel gemaakt. Op de onderstaande foto is het oude waterlock te zien.

Het afpompen van het lekkagewater is geautomatiseerd. Bert heeft een elektrische pomp gemaakt zodat we niet meer zelf om de drie uur (dag en nacht) aan het afpompen hoeven de denken. In de romp zit bovendien een prop die de hoeveelheid binnenkomend water aanzienlijk heeft verminderd. Om het probleem echt op te lossen moet Luna Azul toch nog uit het water. Maar dat zien we in Tonga wel weer. De rust aan boord is nu in ieder geval teruggekeerd.

Kortom tijd voor een korte vakantie. Samen met de Franse buren huren we een auto voor een verkenning van Niue: één van de kleinste staten van de wereld. Het eiland is een omhoog gedrukt atol waardoor er een ruige kust is ontstaan met hoge kliffen, grotten en koraalbogen. Het binnenland is een groot bos met een veelzijdige vegetatie. Een beetje monotoon. We passeren veel verlaten en verwaarloosde huizen. De bewoners hebben het eiland verruild voor een bestaan in Nieuw-Zeeland of Australië. Niue is weliswaar een zelfstandige staat, maar de banden met Nieuw-Zeeland zijn zeer nauw.

Ook het weer kunnen we ruig noemen. Een harde wind blaast over de baai waar Luna Azul ligt. Door de vervelende golfslag rollen we behoorlijk. Het feest in een naburig dorp is door de regen volledig in het water gevallen. De bijzonder aardige bevolking doet net alsof het niets uitmaakt. We doen mee en haken pas af als we doorweekt zijn. In onze rugzak zitten sappige tomaatjes, wortels en paprika’s die een fortuin hebben gekost. De papaja’s zijn gelukkig gratis.

Onderweg naar australie 2016_42 Onderweg naar australie 2016_43 Onderweg naar australie 2016_44

Onderweg naar australie 2016_45 Onderweg naar australie 2016_46 Onderweg naar australie 2016_47

Onderweg naar australie 2016_48 Onderweg naar australie 2016_49 Onderweg naar australie 2016_50

Gepubliceerd in Dagboeken
zaterdag, 04 juni 2016 08:24

Warm Nest

Alofi, Niue

Onderweg naar Beveridge Reef; een gezonken atol met een indrukwekkende onderwaterwereld, raken we niet uitgepraat over ons verblijf op Palmerston. Aan ons nagenieten, komt ter hoogte van het Reef een abrupt einde. Midden in de nacht gaat het bilge-alarm af. Zout water stoomt onze ‘kelder’ binnen. We blijven water afpompen. Met kit en tape proberen we, aan de binnenkant, het lek in de kraan van de romp te stoppen. In de ochtend is de lekkage redelijk onder controle. Hoewel het afpompen gewoon door moet gaan.

We zijn het er snel over eens dat we met dit probleem niet naar Beveridge Reef kunnen. Het eiland Niue wordt onze volgende bestemming. De kleine 200 af te leggen mijl gaat, gezien de zwakke wind, veel te lang duren. We starten daarom de motor. En dan hebben we een nieuw probleem. Zwarte rook stijgt op uit de machinekamer. Ook nu gaat er een alarm af.

We dobberen, zoeken naar oplossingen, en pompen. Het is een lange weg naar Niue (klinkt als New Way). Aan het begin van de nacht is het eiland zichtbaar. We zeilen rondjes tot het licht wordt. Voor de ingang van de ankerplaats laat de wind het helemaal afweten. Zeker twintig keer moeten we overstag. Drie uur hebben we nodig om zeilend de felbegeerde boei te bereiken. Al die tijd houden Canadese zeilers ons in de gaten om als we binnenlopen (haha, gelukkig figuurlijk) Luna Azul een handje te helpen.

Na de succesvolle landing, moeten we inklaren. Om hier aan de wal te kunnen komen, moet je gebruik maken van een lift voor bijboten. Dat was bekend. Toch dreigt LaDotje te kantelen. Terwijl Bert terug naar Luna Azul gaat om de lijnen aan te passen, regel ik de papieren. Vervolgens koers ik naar de jachtclub. Daar vertel ik ons verhaal aan de aanwezige cruisers en drink samen met hen een biertje om bij te komen. De Engelsman Andy, specialist in Yanmar motoren, gaat ons helpen. Dat is goed nieuws. In Tonga kan Luna Azul bovendien uit het water zodat we de lekkage kunnen repareren.

De volgende dag buigen vier mannen zich over de problemen in de motorkamer. Het benodigde onderdeel wordt in Nieuw Zeeland besteld. We zijn in een warm nest.

onderweg naar australie_39 onderweg naar australie_41 onderweg naar australie_40

 

 

 

Gepubliceerd in Dagboeken
woensdag, 01 juni 2016 00:00

Feest op Palmerston, Cookeilanden

Op de hoofdstraat staan, verspreid in het zand, drie grote tafels met een keur aan gerechten. Ze zijn opgesteld als een buffet en het is de bedoeling dat je van de ene naar de andere tafel hopt. De drie tafels worden bemand door de drie families die het eiland rijk is. Samen vormen ze de 62 bewoners van het eiland. Allemaal dragen ze dezelfde achternaam: Marsters. Dat hebben ze te danken aan William Marsters die in 1863 op het onbewoonde eiland arriveerde. Hij bracht drie vrouwen mee, verdeelde het eiland in drie stukken en stichtte drie families.

onderweg naar australie 206_29 onderweg naar australie 206_30 onderweg naar australie 206_31

Vandaag is het ‘Gospel Day’. Deze feestdag staat in het teken van het kerkelijk lied en moet de jongeren tot meezingen inspireren. Dat lukt aardig. Het geserveerde eten is bijzonder veelzijdig voor een geïsoleerd atol in de zuidelijke Stille Oceaan zonder winkels. De bewoners beschikken over grote vriezers die ze eens om de zoveel maanden vullen als er een bevoorradingsschip komt. Het is tot het moment van aankomst volstrekt onduidelijk wanneer er een dergelijk schip verschijnt. Het is voor de bewoners tevens de enige mogelijkheid om het eiland te verlaten. Of je moet mee kunnen op een zeilboot. In beide gevallen is de thuiskomst onbekend. Zo wachten de bewoners al weken op de terugkeer van de burgemeester die voor een vergadering in de hoofdstad Rarotonga moest zijn.

Omdat geld in het dagelijks leven geen belangrijke rol speelt, je kunt toch vrijwel niets uitgeven, wordt veel waarde gehecht aan het verlenen van wederzijdse diensten. Voor de boei waaraan Luna Azul ligt, de heerlijke etentjes, en de brandstof voor de vissersboot die ons aan wal moet brengen, betalen we onze gastheren in natura onder andere met lijnen, roestvrij stalen onderdelen, gedragen zeilkleding, deodorant en aftershave.

Palmerston heeft een energiepark met tientallen zonnepanelen, een kerk, een postkantoortje waar je kunt mailen en een school waar de 22 kinderen, vanwege de verschillende leeftijden, individueel les krijgen.

onderweg naar australie 206_34 onderweg naar australie 206_28 onderweg naar australie 206_35 

onderweg naar australie 206_36 onderweg naar australie_37 onderweg naar australie_38

De bewoners houden van hun eiland en van gasten. Zo mag Bert natuurlijk mee vissen, en krijgen we voor vertrek brood, eieren en verse vis. Op onze vertrekdag is het druk op het water. Het bevoorradingsschip ligt voor anker en de bestellingen worden met bootjes opgehaald. Het is weer feest op Palmerston. Een mooi afscheid van een klein paradijs in een grote oceaan.

Gepubliceerd in Dagboeken
U bevindt zich hier: Start Dagboeken Item gefilterd op datum: juni 2016