WeAreSailing

Font Size

Profile

Customize

Dagboeken

WeAreSailing - Item gefilterd op datum: mei 2016
zaterdag, 28 mei 2016 19:43

Palmerston, Cookeilanden

Na twee mislukte ankerpogingen, waarbij we bijna ons anker verliezen, houden we Aitutaki voor gezien. We laten de woeste golven die als dwazen op het rif beuken, achter ons. Jammer is het wel. Het schijnt een mooi eiland te zijn.

Ruim 24 uur later is Palmerston in zicht. De zuidoostenwind is in ons voordeel en we kunnen hier zonder problemen liggen aan een boei, pal voor het rif. Nu maar hopen dat de wind niet van richting verandert. Dan moeten we weg.

Wat een welkom! Bewoners helpen ons met de boei, autoriteiten komen aan boord voor het inklaren, en we worden uitgenodigd voor een lunch. LaDotje blijft op het dek. Een snelle vissersboot, met lokale crew, neemt de smalle doorgang in het rif en brengt ons aan land.

Dan komen we in een droom terecht. Een strand zo wit als sneeuw, palmbomen, houten huisjes, heerlijk eten en gastvrije mensen met vrijwel allemaal dezelfde achternaam: Marsters. Wordt vervolgd.

onderweg naar australie_24 onderweg naar australie_25 onderweg naar australie_26

Gepubliceerd in Dagboeken
zondag, 22 mei 2016 05:45

Terug op de koerslijn

In eerste instantie staat ons hoofd staat niet naar een verkenning van het eiland Mopelia en een kennismaking met de achttien inwoners. We moeten wennen aan het feit dat we gestrand zijn op Mopelia vanwege een defecte stuurautomaat. We balen behoorlijk.

Als Bert denkt dat de stuurautomaat weer werkt, stelt hij een testvaart voor. Dat zie ik niet zitten. Ik maak geen proefvaart met een stuurautomaat in een 'mijnenveld'; daarmee bedoel ik de vele grote koraalkeien die de prachtige baai onder water opfleuren.

We zijn nu drie dagen onderweg en terug op de koerslijn naar Aitutaki (Cookeilanden). De stuurautomaat werkt! We zeilen hoofdzakelijk halve wind met 20 (soms een uitschieter naar 30) knopen wind. Af en toe trekt er een regenbui over. De volle maan hangt als een lamp boven Luna Azul. Ons hoor je niet klagen. Behalve dan over die vervelende hoge golven die ons blijven belagen.

'Wat doe je?' Ik tel de sterren op de gastenvlag van de Cookeilanden. Ik wil zeker weten dat het er vijftien (eentje voor ieder eiland) zijn. Voor minder doe ik het niet. Ik krijg weer praatjes. Over vijftien uur is er hopelijk weer land in zicht.
Gepubliceerd in Dagboeken
woensdag, 18 mei 2016 18:00

Toch op Mopelia

Op de eerste dag na ons vertrek is helemaal niets aan te merken. De zee is redelijk rustig en we zeilen lekker. Zoals verwacht is het weer stabiel. Tijdens zijn wacht maakt Bert me, rond vier uur in de nacht, wakker. Hij heeft een slechte mededeling: de (nieuwe) stuurautomaat werkt niet meer. In overleg besluiten we om te stoppen in Mopelia om daar in de bescherming van het atol de stuurautomaat te repareren.

Na vier uur is het lage eiland pas zichtbaar. De smalle ingang door het rif is aangegeven door twee witte paaltjes en ziet er verre van uitnodigend uit. We twijfelen en bestuderen diverse kaarten. Conclusie: dit moet de ingang zijn. Het duurt daarna een tijdje voordat we in de goede aanlooproute zitten. Daar gaan we dan, op hoop van zegen. Meteen na de verschrikkelijke passage lopen we vast. Dat duurt gelukkig niet lang.

Dan banen we ons, door ontelbare koraalpilaren, een weg naar de ankerplaats. En zo komen we toch nog op Mopelia.
Gepubliceerd in Dagboeken
zaterdag, 14 mei 2016 23:33

Kokosnotenradio

Maupiti, Frans Polynesië

Het kloppend hart van Maupiti is het postkantoor en het gemeentehuis. De kleine, eenvoudige gebouwen liggen naast elkaar. Vooral het postkantoor wordt dagelijks druk bezocht. Je moet er zijn voor betalingen, het opnemen van geld en voor het kopen van een telefoon- of internetkaart. Geld opnemen kunnen we wel vergeten, dat kan alleen met een lokale bankkaart. Er is verder ook geen pinautomaat. Met ons (bijna) laatste geld kopen we een internetkaart. Voor de uiteindelijke aanschaf daarvan, moeten we ruim twee uur wachten.

We vervelen ons echter geen moment. Voor het postkantoor is een overdekt marktje. Je kunt er een broodje of een stuk bananentaart kopen. Verse groente is uitgesloten. De oogst is door de langdurige regen verrot. Op het eerste oog lijdt daar niemand onder. We zien niemand met scheurbuik.

Maupiti is in 1722 ontdekt door de Nederlander Roggeveen. Er wonen ongeveer 1000 mensen en we tellen vier kerken met ieder een eigen religie. Overleden familieleden worden in de voortuinen van huizen begraven. In de verschillende winkeltjes is het assortiment hetzelfde: blikgroente, couscous, uien en aardappelen uit Nieuw Zeeland. Vers stokbrood haal je bij de enige bakker op het eiland, maar dan moet je wel reserveren.

Als we het rode bevoorraadschip aan de horizon zien, gaan we snel naar de vissershaven waar de boot zal afmeren. Bakstenen, benzine en golfplaten worden aan land gebracht. Van groenten is geen spoor te bekennen. We zullen met een vrijwel lege koelkast verder moeten trekken. Bij het inkopen doen op Bora Bora heb ik toch een fout gemaakt.

De vrouwen voor het postkantoor wisselen nieuwtjes uit, zo verraadt de uitdrukking op hun gezichten. Ze roddelen niet, maar luisteren naar de kokosnotenradio zoals ze zelf zeggen. We zullen dit tafereel missen. Bijna zou ik nu de balans opmaken van onze twee jaar in Frans Polynesië omdat we morgen vertrekken naar de zuidelijke Cookeilanden. Of we ons doel daadwerkelijk bereiken is onbekend. Het kan zijn dat we vanwege de wind en een onstuimige zee koers moeten zetten naar Tonga. Als we na 100 mijl deze bui zien hangen stoppen we in Mopelia, dat is dan ons laatste eiland in Frans Polynesië.

De bewoners van Maupiti vragen of we naar Mopelia varen en cadeaus willen meenemen voor familie en vrienden. Ons antwoord is glashelder: ‘Nee, we gaan niet naar Mopelia. We gaan naar Palmerston.’

Nieuw: onze eigen kokosnotenradio

Na een lange testperiode is het eindelijk gelukt om via de radio een update (zonder foto’s) in de dagboeken te zetten. Als we op zee zijn hopen we, naast de positieknop, gebruik te maken van deze mogelijkheid. Voor nieuws onderweg moet je dus hier zijn.

onderweg naar auatralie_21 onderweg naar auatralie_22 onderweg naar auatralie_23

Gepubliceerd in Dagboeken
vrijdag, 06 mei 2016 00:00

Het zusje van Bora Bora

Maupiti, Frans Polynesië

In het holst van de nacht verlaten we Bora Bora. Het is de bedoeling dat we tussen 7.00 en 9.00 uur de beruchte pas Onoiau van Maupiti trotseren. In deze periode is de tegenstroming namelijk redelijk. Daarnaast hebben we voor de passage gewacht op rustig weer.

De afstand van een kleine 30 mijl leggen we voorspoedig af. We zijn mooi op tijd en hebben het kleine eiland al een tijd in het vizier. Als we de ingang tussen het rif, van ongeveer 50 meter, naderen heeft de wind, waaiende tegen de stroming in, een onaangename verrassing in petto. Hoge golven slaan te pletter op het rif. Niet bepaald uitnodigend om daar tussendoor te varen. Geschrokken van dit natuurgeweld sla ik de handen voor mijn gezicht. Beter had ik natuurlijk de camera kunnen pakken om dit spektakel te filmen.

Na de enge insteek zitten we al snel in de beboeide en rustige vaargeul. Geen vuiltje aan de lucht. We varen langs de typerende rots van Maupiti. Het is zondagochtend. Uit de fraaie kerk klinkt gezang van kinderen: hard, vals en vooral enthousiast. Het water heeft ongelooflijk veel tinten blauw. We ruiken de bloemen, ankeren in wit zand en kijken uit op een idyllische waterkant.

Wat is ze mooi: het zusje van Bora Bora!

onderweg naar australie_18 onderweg naar australie_19 onderweg naar australie_20

 

Gepubliceerd in Dagboeken
maandag, 02 mei 2016 00:00

Linke Soep

Bora Bora, Frans Polynesië

Als een verzopen kat vraagt Bert: ‘Wat zal ik met mijn natte kleren doen?’ ‘Gooi maar in het gangpad, daar ligt mijn spul ook, is mijn antwoord. We zijn blij dat we ongedeerd terug zijn aan boord. Bijna was het argeloos boodschappen doen geëindigd in een regelrechte ramp.

Vanwege de noodzakelijke boodschappen kiezen we op Bora Bora een strategische ankerplaats: voor de jachtclub Mai Kai en bij een supermarkt die goed bereikbaar is met LaDotje. De supermarkt valt tegen. Tijdens een eerste ronde ontdek ik vliegjes in de rijst. Ik zie ze door de transparante verpakking. De levensmiddelen in de koelruimte zijn bedekt met een laagje water. We wijken daarom uit naar de Chinees in het stadje, ook al is dat een kwartier varen met LaDotje. Hier maken ze, bij het afrekenen, alle producten stofvrij met een doekje. Dat is pas service ondanks het feit dat deze handeling volgens Nederlandse begrippen zeer dubieus is.

Aan het eind van de middag, als het niet meer regent, vullen we onze kratten en tassen. Chauffeur Bobby, van de Chinees, biedt aan om onze inkopen naar de bijboot te brengen. Omdat de wind is toegenomen en er donkere wolken verschijnen, rij ik met Bobby naar de jachtclub. Bert vaart LaDatje, ze ligt in de kleine haven van het stadje, daar heen. Dat doen we omdat we dan dichterbij Luna Azul zijn.

Bobby en ik schrikken ons rot. Hoge golven rollen richting de jachtclub en slaan stuk op de steiger. De regen valt met bakken uit de hemel. In de verte zien we Bert in LaDotje surfen op witte schuimkoppen. Een angstaanjagend gezicht. Omslaan zou zo maar kunnen. Hij nadert de steiger en roept dat ik moet instappen met de boodschappen terwijl LaDotje stuitert op het water. Hij heeft gemakkelijk praten omdat hij al zit. Bobby ziet mijn twijfels en hakt de knoop door. Bert moet terug naar het haventje en de boodschappen halen we morgen wel op.

Wild surfend gaat Bert terug. Bobby brengt me naar de haven. Daar kan ik zonder gevaar voor eigen leven instappen. Vervolgens gaan we tijdens een zeer enerverend tochtje, door de striemende regen hebben we slecht zicht, op zoek naar Luna Azul. Ze wacht op ons zonder ankerlicht omdat we dachten voor het donker thuis te zijn.

Dat was linke soep. In Australië moet je in de bijboot een reddingsvest dragen en is het verplicht om noodvuurwerk bij je te hebben’, laat Bert weten tijdens het evaluatiepalaver. Dat lijkt mij een geweldig idee.

onderweg naar australie_15 onderweg naar australie_17 onderweg naar australie_16

 

Gepubliceerd in Dagboeken
U bevindt zich hier: Start Dagboeken Item gefilterd op datum: mei 2016