WeAreSailing

Font Size

Profile

Customize

Dagboeken

zaterdag, 13 oktober 2012 06:12

Viva Mexico

San Felipe, Baja California, Mexico

In de auto onderweg naar San Diego blijft het grensdrama ons gespreksonderwerp. Ik wil hier eigenlijk helemaal niet zijn. Het gedrag van de immigratie bullebakken was ronduit vernederend. Op die stoeltjes bijvoorbeeld moesten we stil blijven zitten, lopen was al helemaal uitgesloten. Dat maakt ze blijkbaar zenuwachtig. Maar goed, zand er over. Althans voorlopig, we besluiten om een officiële klacht in te dienen. Daarmee keert de rust aan boord terug. We verheugen ons op onze aankopen die in San Diego klaar liggen. Dat is trouwens ook de reden dat we hier uiteindelijk tegen wil en dank zijn. Alle bestellingen zijn betaald. We moeten ze wel ophalen omdat we anders ons geld kwijt zijn.

We rijden door een fascinerend rotsachtig landschap. Op de snelweg is niets aan te merken. Iedereen rijdt even ‘hard’. Het welkom in West Marine (het watersportwarenhuis) is hartelijk. Amerikanen zijn buitengewoon vriendelijk en bovendien internationaal. Mooi meegenomen is dat je overal gratis kunt parkeren.

Terwijl Bert nog wat onderdelen verzamelt, bezoek ik de grootste Partyshop die ik ooit heb gezien. Deze keer helemaal in het teken van Halloween. Geweldig! Ik kijk mijn ogen uit en van de manager mag ik zelfs foto’s maken. Dat hoef je bij AH niet te proberen. Omdat ik verder niets nodig heb, ga ik maar naar een gigant van een Pharmacy: een kruising tussen een apotheek en een drogisterij. Even kijken of ik de boordapotheek kan aanvullen. Dat lukt aardig. Tussendoor laat ik mijn bloeddruk meten. Gezond blijven is hier erg belangrijk. Daarom krijg je bij de kassa geen gratis deo, maar krijg je korting als je twee pakjes sigaretten koopt…

Er is zelfs tijd over voor een toeristisch middagtripje door San Diego. We lunchen natuurlijk in een FAMOUS restaurant bij een jachtclub. Leuke stad.

Onze aankopen zijn verdeeld over drie reistassen. Ik heb er een onder mijn hoede en een koker met een antenne van bijna twee meter. We zijn er op voorbereid dat we bij de Mexicaanse grens invoerrechten moeten betalen. We passeren een ijzeren draaideur, de ‘draaihokjes’ zijn behoorlijk krap. Bert blijft drie keer steken. Een Mexicaan aan de andere kant trekt hem er door. De antenne zit mij behoorlijk dwars. Maar het lukt. En dan, tot onze grote verbazing, signaleren we bekend terrein. We zijn terug in Mexico. Zo kan het blijkbaar ook.

De stempels in onze paspoorten zijn zes maanden geldig. Dat voelt veel beter dan een visum van tien jaar waar je niets aan hebt.

Viva Mexico!

Daboeken (Niet in Beeld)_1 Daboeken (Niet in Beeld)_4 Daboeken (Niet in Beeld)_5

Daboeken (Niet in Beeld)_3 Daboeken (Niet in Beeld)_6 Daboeken (Niet in Beeld)_2

 

 

 

 

 

U bevindt zich hier: Start Dagboeken Viva Mexico