WeAreSailing

Font Size

Profile

Customize

Dagboeken

donderdag, 11 oktober 2012 06:15

Welcome in The USA?

San Diego, USA

Een zwaar bewapende bullebak gekleed in een slecht zittende zwarte Capri broek en met een postuur van een mega hamburger gevuld met kaas en bacon, weigert ons de toegang tot de USA. We begrijpen er niets van omdat we een visum hebben dat tien jaar geldig is. Hij eist financiële informatie over onze bron van inkomsten en spaartegoeden. Twee keer gaan we naar een internetcafé om zijn wensen uit te printen en nog steeds is het niet goed. Verder dan het stellen van onbeschofte vragen komt hij niet.

In een vierkant staan twintig stoeltjes opgesteld, waarvan er vijf zodanig beschadigd zijn dat ik niemand aanraad om daar in een rokje op plaats te nemen. Er zou wel eens ongedierte uit het gapend schuimrubber naar boven kunnen kruipen. In deze wachtruimte, zonder toilet en water, moeten we wachten op onze grensoverschrijding. Dat doen we samen met Mexicanen die het wachten gelaten over zich heen laten komen. Ze zijn wel wat gewend, zo lijkt het. De twee immigratie ambtenaren (waaronder de bullebak) hebben geen haast. Ze turen naar hun computerscherm, lopen weg, maken een praatje en telefoneren. Tussendoor wordt hun kantoor zelfs gesloten voor het dweilen van de vloer. Als ik na vier uur wachten mijn kookpunt bereik en de bullebak ons niet te woord wenst te staan omdat hij gaat eten, ontplof ik. ‘Ik hoef niet meer’, zeg ik tegen Bert. We besluiten om het morgen opnieuw te proberen en nemen een hotel in de grensplaats Mexicali. Dat doen we omdat het moet.

San Diego, het Amerikaanse koopparadijs voor zeilers, ligt slechts op zeven uur reisafstand (met bus en huurauto) van San Felipe. Wat ons betreft is er dan ook geen enkele belemmering om dit tripje aan te gaan. Via internet doen we een aantal bestellingen waaronder nieuwe kleine, krachtige ventilatoren, een antenne en een marifoon met kanaal 22: een ‘must have’ voor deze contreien. Alles ligt klaar, en is betaald, om opgehaald te worden bij West Marine aan de Rosecrans Street in San Diego.

Op dag 2 van de grensoverschrijding gaan we in de vroege ochtend weer naar het immigratiekantoor. We moeten ons een weg banen langs rijen Mexicanen die over de grens willen om te werken aan de andere kant. In onze wachtkamer herhaalt zich het tafereel van gisteren. In het kantoor gebeurt nauwelijks iets. Na drie uur wachten mogen we van een collega bullebak eindelijk door. Het totaal: zeven wachturen en een hotelovernachting.

Welcome in The USA?

 

 

 

 

 

U bevindt zich hier: Start Dagboeken Welcome in The USA?