WeAreSailing

Font Size

Profile

Customize

Dagboeken

zondag, 02 september 2012 00:00

Bagage roulette

Guaymas, Baja California, Mexico

In de vier maanden NL hebben we aardig wat spullen verzameld voor Luna Azul. Een kleine greep uit het assortiment: een gerepareerde kortegolf radio, een fornuisrekje, pilots en andere handboeken, plaids (alleen Ikea had de goede kleur), ventielen voor LaDotje, aansluitslangen, twee wereldatlassen, wandel- en bootschoenen, nieuwe zeilkleding, noodsignalen en een speaker die we kunnen aansluiten op de pc. Wat Bert nog meer in zijn bagage heeft gestopt is mij niet bekend.

Daarnaast zijn we ook verwend met cadeaus zoals een satelliet telefoon, cd’s met Cubaanse muziek, reisboeken, de Gooische vrouwen in Parijs, 1 kilo drop en zomerse kleding. Vanwege de uitverkoop heb ik de laatste categorie persoonlijk verder aangevuld.  

Vlak voor vertrek wordt het spannend. Past alles wel in onze reistassen en de handbagage? Dit jaar mogen we niet klagen. We hebben naar onze inschatting geen overgewicht. Dat is maar goed ook want we vliegen met de KLM en die kan buitengewoon goed rekenen. Nu maar hopen dat ze de handbagage niet wegen. We hebben pech. Bij het inchecken blijkt dat de handbagage van Bert veel te zwaar is. Geduldig hoort hij de preek van de grondstewardess aan: ‘Dit kan echt niet. Stel dat iemand dit gewicht op zijn hoofd krijgt bij een harde landing?’ We halen er wat kilos uit en proppen ze in mijn bagage. Dat kan nog net…

Na een lange vlucht in een boordevol vliegtuig, waarin ik voor het eerst last heb van Claustrofobie, landen we in Mexico Stad. Daar wacht de volgende bagagehobbel op ons. Stel je voor dat de bagage nagekeken wordt? Dan missen we vast en zeker de interne vlucht naar Hermasillo. Niet dat we iets illegaals doen maar omdat we heel wat moeten uitleggen. Niet iedere douanier weet namelijk wat er allemaal nodig is op een schip.

In Mexico beschikken ze, we hebben het in nog geen ander land meegemaakt, over een speciaal en bloedstollend controlesysteem. Je zet de bagage op een lopend band. Daarna nodigt een douanier je uit om op een knop te drukken. Bert doet dat met veel overtuiging terwijl ik nerveus toekijk. We hebben prijs, het licht is groen! We mogen zonder controle door. Als je rood drukt wordt de bagage nauwkeurig onderzocht. Opgelucht lopen we verder. Helaas kiezen we de verkeerde weg en passeren wederom de douane. Van een olijke Mexicaan mag ik nu op de knop drukken. Ik bedank voor de eer. Bert, het is niet te filmen, drukt gelukkig weer groen. We weten niet hoe snel we weg moeten komen.

Als we tegen middernacht in het hotel aankomen, morgen reizen we per bus verder, kan Bert zijn geluk niet op: ‘Kijk nou toch. Alle bagage hebben we bij ons! Ik ben zo blij met alle nieuwe spullen voor Luna Azul. Wat een mazzel. Het lijkt wel bagage roulette.’

Om ons geluk luister bij te zetten bellen we de roomservice. Een heerlijke Mexicaanse wijn is welverdiend.

Bagage Roulette

Meer in deze categorie: « Oude bekende (3) Daar Gaat Ze! »
U bevindt zich hier: Start Dagboeken Bagage roulette