WeAreSailing

Font Size

Profile

Customize

Dagboeken

zaterdag, 15 oktober 2016 06:25

Bubbels in Brisbane

Rivergate Marina, Brisbane, Australie

Het waait pittig als we Noumea verlaten. Al snel zitten we op de goede koers. Omdat we aardig schuin liggen maakt Bert een controlerondje. Hij ontdekt een lekkage van de dieseltanks. Ze zijn onlangs door een gespecialiseerd bedrijf gereinigd omdat we te vaak de filters van de motor moeten vernieuwen. De deksels van de tanks zijn blijkbaar niet goed gekit. Ze lekken diesel. Bert sluit de kranen. Het kwaad is al geschied. De geur van diesel moeten we de hele oversteek met ons meenemen.

De vaart zit er goed in. We zeilen comfortabel halve wind en zijn buitengewoon tevreden. Op dat moment weten we nog niet dat we een van de zwaarste oversteken uit onze zeilcarriere voor de boeg hebben. De wind neemt toe tot een stabiele 35 knopen. Tot onze schrik zien we een scheur van ongeveer een meter in de genua; ons trekpaard. De scheur zit gelukkig aan de buitenkant van het zeil en wordt gestopt door twee naden.

Forse tegenwind, windstilte, zware regenbuien en een onverwachte storm volgen elkaar in een ras tempo op. We korten de nachtwachten in van drie naar twee uur, en een dag later van twee naar een uur. We hijsen ons in de zeilkleding. Het is koud en extreem nat door de golven die zich in de kuip storten. Ik ben opgelucht als we in Australisch vaarwater zijn. Mocht er iets fout gaan dan is in ieder geval de redding nabij.

Om Brisbane te bereiken moeten we na de 750 zeemijl nog zes uur varen door een kanaal. Daarna volgen er mijlen op de rivier die ons uiteindelijk naar Rivergate Marina leiden: de plaats waar me moeten inklaren. Ik maak van deze tijd gebruik om Luna Azul een schoonmaakbeurt te geven en haar te verlossen van de zoutlaag. Luna Azul ziet er uit om door een ringetje te halen als we Rivergate Marina bereiken.

We meren af bij het tankstation van Rivergate Marina onder een indrukwekkende brug. Douane en Immigratie autoriteiten werken snel en effectief. 'En nu allemaal oprotten. Ik wil lopen', denk ik. Helaas, dat gaat niet lukken. Een dame van de BIOinspectie moet een onderzoek naar houtworm doen en dat gaat anderhalf uur in beslag nemen. Ze gaat voortvarend aan de slag in de voorpunt. Alle kisten en kasten worden geruimd. Met een zaklamp bestudeert ze het hout. Daarna komt het achtergedeelte aan de beurt. De matrassen van ons bed worden gelicht.

Ik kan de chaos niet meer aanzien en trek me terug in de kuip. Het is wachten op het moment dat ze mijn schelpen vindt. Het resultaat van twaalf jaar verzamelen. De schelpen zijn gerangschikt op grootte, kleur en land van herkomst. Pontificaal zet ze de zware tas voor nadere inspectie bij de kaartentafel. De tranen springen in mijn ogen. 'Als ze mijn schelpen in beslag dreigt te nemen, vertrekken we meteen. Naar terug of verder. Beloof je dat?', zeg ik tegen Bert. 'Dat beloof ik', is zijn antwoord. Waarschijnlijk verstaat ze Nederlands. Ik hoor dat ze Bert complimenteert met het goed georganiseerde huishouden. Ze kijkt even in de schelpentas en maakt de rekening op. Luna Azul heeft geen houtworm. Voor het onderzoek moeten we circa 300 euro betalen.

Tot slot maakt ze foto's van de chaos die ze zelf heeft aangericht. Zo gaat onze Luna Azul het Australische archief in. Na haar vertrek moeten we even bijkomen van deze aantasting op onze privacy.

We openen de fles champagne en proosten op de bereikte mijlpaal. We glimmen van trots. Je moet er veel voor over hebben om je doel te bereiken. De voldoening is onmetelijk groot. Bubbels in Brisbane!

Dit bericht is verzonden via de radio op vrijdag 14-10-2016 om 19.00 uur lokale tijd.

Meer in deze categorie: « Contrasten Maandag »
U bevindt zich hier: Start Dagboeken Bubbels in Brisbane