WeAreSailing

Font Size

Profile

Customize

Dagboeken

zaterdag, 14 mei 2016 23:33

Kokosnotenradio

Maupiti, Frans Polynesië

Het kloppend hart van Maupiti is het postkantoor en het gemeentehuis. De kleine, eenvoudige gebouwen liggen naast elkaar. Vooral het postkantoor wordt dagelijks druk bezocht. Je moet er zijn voor betalingen, het opnemen van geld en voor het kopen van een telefoon- of internetkaart. Geld opnemen kunnen we wel vergeten, dat kan alleen met een lokale bankkaart. Er is verder ook geen pinautomaat. Met ons (bijna) laatste geld kopen we een internetkaart. Voor de uiteindelijke aanschaf daarvan, moeten we ruim twee uur wachten.

We vervelen ons echter geen moment. Voor het postkantoor is een overdekt marktje. Je kunt er een broodje of een stuk bananentaart kopen. Verse groente is uitgesloten. De oogst is door de langdurige regen verrot. Op het eerste oog lijdt daar niemand onder. We zien niemand met scheurbuik.

Maupiti is in 1722 ontdekt door de Nederlander Roggeveen. Er wonen ongeveer 1000 mensen en we tellen vier kerken met ieder een eigen religie. Overleden familieleden worden in de voortuinen van huizen begraven. In de verschillende winkeltjes is het assortiment hetzelfde: blikgroente, couscous, uien en aardappelen uit Nieuw Zeeland. Vers stokbrood haal je bij de enige bakker op het eiland, maar dan moet je wel reserveren.

Als we het rode bevoorraadschip aan de horizon zien, gaan we snel naar de vissershaven waar de boot zal afmeren. Bakstenen, benzine en golfplaten worden aan land gebracht. Van groenten is geen spoor te bekennen. We zullen met een vrijwel lege koelkast verder moeten trekken. Bij het inkopen doen op Bora Bora heb ik toch een fout gemaakt.

De vrouwen voor het postkantoor wisselen nieuwtjes uit, zo verraadt de uitdrukking op hun gezichten. Ze roddelen niet, maar luisteren naar de kokosnotenradio zoals ze zelf zeggen. We zullen dit tafereel missen. Bijna zou ik nu de balans opmaken van onze twee jaar in Frans Polynesië omdat we morgen vertrekken naar de zuidelijke Cookeilanden. Of we ons doel daadwerkelijk bereiken is onbekend. Het kan zijn dat we vanwege de wind en een onstuimige zee koers moeten zetten naar Tonga. Als we na 100 mijl deze bui zien hangen stoppen we in Mopelia, dat is dan ons laatste eiland in Frans Polynesië.

De bewoners van Maupiti vragen of we naar Mopelia varen en cadeaus willen meenemen voor familie en vrienden. Ons antwoord is glashelder: ‘Nee, we gaan niet naar Mopelia. We gaan naar Palmerston.’

Nieuw: onze eigen kokosnotenradio

Na een lange testperiode is het eindelijk gelukt om via de radio een update (zonder foto’s) in de dagboeken te zetten. Als we op zee zijn hopen we, naast de positieknop, gebruik te maken van deze mogelijkheid. Voor nieuws onderweg moet je dus hier zijn.

onderweg naar auatralie_21 onderweg naar auatralie_22 onderweg naar auatralie_23

U bevindt zich hier: Start Dagboeken Kokosnotenradio