WeAreSailing

Font Size

Profile

Customize

Dagboeken

maandag, 02 mei 2016 00:00

Linke Soep

Bora Bora, Frans Polynesië

Als een verzopen kat vraagt Bert: ‘Wat zal ik met mijn natte kleren doen?’ ‘Gooi maar in het gangpad, daar ligt mijn spul ook, is mijn antwoord. We zijn blij dat we ongedeerd terug zijn aan boord. Bijna was het argeloos boodschappen doen geëindigd in een regelrechte ramp.

Vanwege de noodzakelijke boodschappen kiezen we op Bora Bora een strategische ankerplaats: voor de jachtclub Mai Kai en bij een supermarkt die goed bereikbaar is met LaDotje. De supermarkt valt tegen. Tijdens een eerste ronde ontdek ik vliegjes in de rijst. Ik zie ze door de transparante verpakking. De levensmiddelen in de koelruimte zijn bedekt met een laagje water. We wijken daarom uit naar de Chinees in het stadje, ook al is dat een kwartier varen met LaDotje. Hier maken ze, bij het afrekenen, alle producten stofvrij met een doekje. Dat is pas service ondanks het feit dat deze handeling volgens Nederlandse begrippen zeer dubieus is.

Aan het eind van de middag, als het niet meer regent, vullen we onze kratten en tassen. Chauffeur Bobby, van de Chinees, biedt aan om onze inkopen naar de bijboot te brengen. Omdat de wind is toegenomen en er donkere wolken verschijnen, rij ik met Bobby naar de jachtclub. Bert vaart LaDatje, ze ligt in de kleine haven van het stadje, daar heen. Dat doen we omdat we dan dichterbij Luna Azul zijn.

Bobby en ik schrikken ons rot. Hoge golven rollen richting de jachtclub en slaan stuk op de steiger. De regen valt met bakken uit de hemel. In de verte zien we Bert in LaDotje surfen op witte schuimkoppen. Een angstaanjagend gezicht. Omslaan zou zo maar kunnen. Hij nadert de steiger en roept dat ik moet instappen met de boodschappen terwijl LaDotje stuitert op het water. Hij heeft gemakkelijk praten omdat hij al zit. Bobby ziet mijn twijfels en hakt de knoop door. Bert moet terug naar het haventje en de boodschappen halen we morgen wel op.

Wild surfend gaat Bert terug. Bobby brengt me naar de haven. Daar kan ik zonder gevaar voor eigen leven instappen. Vervolgens gaan we tijdens een zeer enerverend tochtje, door de striemende regen hebben we slecht zicht, op zoek naar Luna Azul. Ze wacht op ons zonder ankerlicht omdat we dachten voor het donker thuis te zijn.

Dat was linke soep. In Australië moet je in de bijboot een reddingsvest dragen en is het verplicht om noodvuurwerk bij je te hebben’, laat Bert weten tijdens het evaluatiepalaver. Dat lijkt mij een geweldig idee.

onderweg naar australie_15 onderweg naar australie_17 onderweg naar australie_16

 

U bevindt zich hier: Start Dagboeken Linke Soep